برای شفای کامل دردها این دعا را بخوانید | دعایی معتبر که با «هیچ بیماری باقی نماند» پایان می‌یابد

یکی از معتبرترین دعاهای نقل‌شده برای درمان بیماری، دعایی است که پیامبر اسلام(ص) هنگام عیادت و دعا برای بیمار می‌خواند. نکته تأثیرگذار این دعا آن است که در پایان آن، از خدا «شفایی درخواست می‌شود که هیچ بیماری و دردی باقی نگذارد».

دعای معتبر برای شفای کامل دردها

اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِی، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ، شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سَقَمًا

ترجمه: خدایا، ای پروردگار مردم، رنج و بیماری را برطرف کن و شفا عطا فرما؛ تویی شفادهنده. هیچ شفایی جز شفای تو نیست؛ شفایی عطا کن که هیچ بیماری و دردی باقی نگذارد.

این دعا از عایشه نقل شده است و در صحیح بخاری و صحیح مسلم آمده است. بر اساس روایت، پیامبر(ص) هنگام بیماری برخی اعضای خانواده خود، دست راستش را بر محل درد می‌کشید و این دعا را می‌خواند.

عبارت پایانی دعا، یعنی: شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سَقَمًا

به معنای درخواست شفایی است که بیماری و اثر آن را باقی نگذارد. به همین دلیل، این دعا را می‌توان یکی از روشن‌ترین دعاهای مأثور برای طلب شفای کامل دانست؛ البته اجابت و چگونگی آن در اختیار خداوند است و هیچ دعایی نباید به‌عنوان تضمین قطعی درمان معرفی شود.

آیه‌ای کوتاه برای امید به درمان

حضرت ابراهیم(ع) در قرآن می‌فرماید: وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ

ترجمه: و هنگامی که بیمار می‌شوم، اوست که مرا شفا می‌دهد.

این عبارت، آیه ۸۰ سوره شعراء است. آیه به‌روشنی خداوند را سرچشمه نهایی شفا معرفی می‌کند. دارو، پزشک، جراحی و سایر روش‌های درمانی وسیله‌اند؛ اما مؤمن شفای نهایی را از خدا می‌داند.

هنگامی که درد شدت می‌گیرد یا نگرانی بر شما غلبه می‌کند، می‌توانید این آیه کوتاه را با توجه به معنای آن بخوانید: وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ

یعنی: هنگامی که بیمار می‌شوم، او مرا شفا می‌دهد.

دعای هفت‌مرتبه‌ای برای بیمار

دعای دیگری نیز برای عیادت بیمار نقل شده است: أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِیمَ، رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ، أَنْ یَشْفِیَکَ

ترجمه: از خداوند بزرگ، پروردگار عرش بزرگ، می‌خواهم که تو را شفا دهد.

در روایتی از پیامبر(ص) توصیه شده است این دعا برای بیماری که در آستانه مرگ نیست، هفت مرتبه خوانده شود. این روایت در سنن ابی‌داود و جامع ترمذی نقل شده است.

اگر دعا را برای خودتان می‌خوانید، می‌توانید بگویید: أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِیمَ، رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ، أَنْ یَشْفِیَنِی

یعنی: از خداوند بزرگ، پروردگار عرش بزرگ، می‌خواهم که مرا شفا دهد.

دعای حضرت ایوب برای دردهای طولانی

وقتی درد و بیماری طولانی می‌شود، انسان ممکن است از نظر جسمی و روحی فرسوده شود. در چنین شرایطی، دعای حضرت ایوب(ع) از زیباترین دعاهای قرآنی است: أَنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

ترجمه: پروردگارا، رنج و سختی به من رسیده است و تو مهربان‌ترین مهربانانی.

حضرت ایوب(ع) در این دعا با نهایت ادب، درد خود را به خدا عرضه می‌کند؛ بدون ناامیدی و بدون اینکه برای خدا شیوه اجابت را تعیین کند. این دعا برای بیماری‌های طولانی، دردهای مزمن و روزهایی مناسب است که انسان احساس می‌کند توانش کاهش یافته است.

قرآن؛ شفا و رحمت برای دل‌های مؤمنان

خداوند در آیه ۸۲ سوره اسراء می‌فرماید: وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ

ترجمه: و از قرآن آنچه را برای مؤمنان شفا و رحمت است نازل می‌کنیم.

مفهوم شفا در این آیه، دست‌کم آرامش، هدایت و درمان بیماری‌های معنوی و قلبی را دربر می‌گیرد. از این آیه نباید چنین نتیجه گرفت که خواندن قرآن، نیاز به تشخیص پزشکی یا درمان جسمانی را از میان می‌برد.

دعا و درمان در برابر یکدیگر نیستند. مراجعه به پزشک، مصرف صحیح دارو و انجام آزمایش‌ها می‌تواند بخشی از همان مسیری باشد که خدا برای درمان در اختیار انسان قرار داده است.

دعای فارسی برای شفای تمام دردها

پس از خواندن دعاهای مأثور، می‌توانید با زبان خود نیز چنین مناجات کنید:

خدایا، تو از تمام دردهای آشکار و پنهان من آگاهی. دردی را که می‌توانم بیان کنم و رنجی را که فقط خودت از آن باخبری، به لطف و رحمتت درمان کن.

پروردگارا، بیماری را از جسمم دور کن، اضطراب را از دلم بردار و توان از دست‌رفته‌ام را به من بازگردان. درمان درست را پیش پایم قرار بده، پزشکان و درمانگرانم را در تشخیص و تصمیم یاری کن و داروها را وسیله شفای من قرار بده.

خدایا، شفایی کامل و پایدار نصیبم کن؛ شفایی که پس از آن درد، ضعف و بیماری باقی نماند. اگر به صبر نیاز دارم، مرا نیرومند کن و اگر راه درمانی را نمی‌شناسم، آن را به من نشان بده.

این متن، مناجاتی تألیفی با مضامین دینی است و نباید به‌عنوان حدیث یا دعای منقول از معصومان معرفی شود.

این دعای شفا را چگونه بخوانیم؟

می‌توانید در محیطی آرام بنشینید، دست خود را بدون فشار روی محل درد قرار دهید و دعای نبوی را بخوانید: اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِی، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ، شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سَقَمًا

خواندن دعا پس از نماز، پیش از خواب، هنگام مصرف دارو یا کنار بستر بیمار ممکن است به حضور قلب بیشتر کمک کند. برای دعای اصلی، در روایت صحیح تعداد الزام‌آوری ذکر نشده است؛ بنابراین می‌توان آن را یک یا چند مرتبه با توجه و امید خواند.

آیا این دعا شفای قطعی را تضمین می‌کند؟

عنوان «شفای مطلق» در این مطلب به محتوای دعا اشاره دارد؛ زیرا در آن شفایی درخواست می‌شود که هیچ بیماری باقی نگذارد. با این حال، نمی‌توان از نظر دینی یا پزشکی تضمین کرد هرکس این دعا را بخواند، حتماً و فوراً درمان می‌شود.

دعا درخواست صادقانه از خداست، نه فرمولی برای اجبار نتیجه. گاهی شفا سریع حاصل می‌شود، گاهی درمان زمان می‌برد و گاهی بیماری نیازمند مراقبت طولانی‌مدت است. به همین دلیل، وعده‌هایی مانند «این دعا را بخوانید تا هر بیماری در یک روز درمان شود» معتبر نیست.

دعا را جایگزین پزشک نکنید

در صورت درد شدید، درد ناگهانی، تنگی نفس، کاهش سطح هوشیاری، ضعف یا بی‌حسی یک‌طرفه بدن، خونریزی، تب بالا یا ادامه‌دار، درد قفسه سینه و هر نشانه نگران‌کننده، باید فوراً از خدمات پزشکی کمک گرفت.

همچنین نباید داروی تجویزشده را به دلیل خواندن دعا قطع کرد یا مراجعه به پزشک را به تأخیر انداخت. دعا می‌تواند در کنار درمان، امید و آرامش ایجاد کند؛ اما تشخیص و درمان بیماری به بررسی تخصصی نیاز دارد.

دعای کوتاه برای لحظه شدت گرفتن درد

هنگامی که درد شدت می‌گیرد، این بخش کوتاه را آرام تکرار کنید: أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِی

ترجمه: خدایا، رنج را برطرف کن و شفا بده؛ تویی شفادهنده.

سپس بگویید: وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ

هنگامی که بیمار می‌شوم، اوست که مرا شفا می‌دهد.

سخن پایانی

در روزهای بیماری، انسان بیش از همیشه به امید نیاز دارد. یکی از معتبرترین دعاهایی که می‌توان برای خود یا بیماری دیگر خواند، همین دعای پیامبر(ص) است: اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِی، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ، شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سَقَمًا

خدایا، رنج را برطرف کن و شفا عطا فرما؛ تویی شفادهنده. هیچ شفایی جز شفای تو نیست؛ شفایی عطا کن که هیچ بیماری باقی نگذارد.

این دعا را با امید بخوانید، درمان را جدی بگیرید و شفای خود را از خدایی بخواهید که حضرت ابراهیم(ع) درباره او گفت: وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِین