غزل حافظ شماره ۳۶۴ : ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم

ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم

همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

بر ما بسی کمان ملامت کشیده‌اند

تا کار خود ز ابروی جانان گشاده‌ایم

ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده‌ای

ما آن شقایقیم که با داغ زاده‌ایم

پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد

گو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایم

کار از تو می‌رود مددی ای دلیل راه

کانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایم

چون لاله می مبین و قدح در میان کار

این داغ بین که بر دل خونین نهاده‌ایم

گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست

نقش غلط مبین که همان لوح ساده‌ایم

تعبیر فال شما

    در دشواری ها و تلخی های زندگی حواست باشد که گرفتار نا امیدی نشوی و غم به دل راه ندهی. بدان که تجربه هایی که در این مسیر به دست آورده ای به روشنی آینده ات کمک زیادی خواهد کرد.

    حسودان به دنبال طعنه زدن و آزار تو هستند اما نباید به آن ها توجهی داشته باشی و قبل از انجام امور مهم حتما خوب فکر کرده و جوانب کار را بسنجی.