خبر مهم درباره مستمری مددجویان؛ رقم مستمری مددجویان افزایش می یابد؟
مدیر کمپین معلولان، شرایط فعلی افراد دارای معلولیت را گرفتار شدن در پیامدهای دو جنگ دانست.
مولف
: محسن کریمی
مدیر کمپین معلولان، شرایط فعلی افراد دارای معلولیت را گرفتار شدن در پیامدهای دو جنگ دانست و گفت: افراد دارای معلولیت، از یک سو مانند سایر شهروندان از جنگ و حمله کشورهای خارجی تأثیر میپذیرند و از سوی دیگر، بهواسطه بیتوجهی عمدی دولت به مشکلاتشان و تحریم معیشتشان، همزمان درگیر نوعی جنگ داخلی نیز هستند.
ابهروز مروتی اضافه کرد: دولت در وضعیت جنگی، بهجای آنکه کمکهزینه معیشت معلولان را به حداقل دستمزد نزدیک کند (موضوعی که در ماده ۲۷ قانون معلولان پیشبینی شده و در شرایط کنونی هم بسیار ناچیز است)، در سکوت خبری و در شرایط نبود اینترنت و اطلاعرسانی، این رقم را ۲ میلیون تومان تعیین کرده است؛ در حالی که در سالهای گذشته این کمکهزینه بر مبنای بُعد خانوار محاسبه میشد و سال قبل نیز با توجه به تعداد اعضای خانواده، از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تا ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان پرداخت میشد، اما این بار دولت از بُعد خانوار معلولان هم چشمپوشی کرده است.
به گفته مروتی، یک فرد دارای معلولیت در طول سال جاری مجموعاً ۲۵ میلیون تومان مستمری دریافت خواهد کرد؛ رقمی که حتی هزینههای یک ماه را هم تأمین نمیکند. او ادامه داد: میزان کمکهزینه و مستمری پرداختی به معلولان فاقد شغل و درآمد، هیچ تناسبی با خط فقر مطلق ندارد و وقتی جنگ هم بر این مشکلات سایه انداخته و حمایتی از سوی دولت افزایش پیدا نکرده، یعنی دولت معیشت افراد دارای معلولیت را گروگان گرفته و جنگ دیگری را علیه آنان به راه انداخته است.
مدیر کمپین معلولان گفت: با وجود اینکه سازمان بهزیستی، پیشنهاد تعرفه کمکهزینههای حمایتی معلولان برای سال ۱۴۰۵ را به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ارائه کرده، اما متأسفانه وزیر رفاه در تعیین تکلیف آن تعلل میکند و بدون توجه به شرایط موجود و مسائل متعدد معلولان، تصویب تعرفه حق پرستاری را منوط به طی روند اداری از مسیر جلسات هیأت دولت کرده است؛ در حالی که در شرایط فعلی چنین جلساتی برگزار نمیشود و پیامد این تأخیر مستقیماً متوجه معلولان است.
به گفته مروتی، کمکهزینه معیشتی امسال معلولان باید مطابق ماده ۲۷ قانون حمایت از حقوق معلولان، معادل حداقل دستمزد و حدود ۱۷ میلیون تومان باشد؛ کمکهزینه تهیه لوازم بهداشتی دستکم ۲۵ میلیون تومان و کمکهزینه حق پرستاری ۴۰ میلیون تومان تعیین شود؛ اما در عمل کمکهزینه معیشتی را ۲ میلیون تومان اعلام کردهاند، حق پرستاری نیز بدون هیچ افزایشی ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان و آن هم با تأخیر پرداخت شده و کمکهزینه فعلی لوازم بهداشتی هم حتی هزینه دو بسته ایزیلایف را تأمین نمیکند.
این فعال حوزه معلولان در ادامه گفت: دستکم ۱۶۰ هزار نفر در صف دریافت حق پرستاری قرار دارند، دهها هزار نفر در انتظار دریافت کمکهزینه تأمین لوازم بهداشتی هستند و ۳۰۰ هزار نفر نیز در نوبت دریافت کمکهزینه معیشتی قرار گرفتهاند؛ اما دولت بودجه آنها را تأمین نمیکند تا وارد چرخه دریافت حمایت شوند.
مدیر کمپین معلولان ادامه داد: در شرایط جنگی، اجحاف زیادی در حق معلولان صورت گرفته است؛ آنان در هیچیک از پروتکلهای حمایتی دیده نشدهاند، بودجه ویژهای برای بهبود وضعیت معلولان در جنگ اختصاص نیافته و کسانی که در وضعیت عادی هم با بیمهری مواجه بودند، حالا در شرایط جنگی کاملاً به فراموشی سپرده شدهاند.
این فعال حوزه معلولان تأکید کرد: سالهاست نوعی آپارتاید نانوشته علیه معلولان در حال اجراست؛ بهگونهای که معیشت افراد دارای معلولیت مدتهاست از سوی مسئولان تحریم شده و توجه دولتها به این گروه، عمدتاً به شعارهای انتخاباتی و حفظ ظاهر محدود مانده است.
به گفته مروتی، افراد دارای معلولیت در شرایط بحران چه در قالب تعدیل نیرو در محیطهای کاری و چه در موقعیتهایی مانند جنگ معمولاً با آسیبهای بیشتری روبهرو میشوند و غالباً زودتر از دیگران از چرخه اشتغال و حمایت کنار گذاشته میشوند.
او ادامه داد: اگر سایر شهروندان در شرایط بحرانی و جنگ ممکن است شغل خود را از دست بدهند و بیکار شوند، اما نرخ بیکاری افراد دارای معلولیت حتی در شرایط کاملاً عادی هم دستکم ۱۰ برابر دیگران است؛ بنابراین در تصمیمگیریهای مربوط به تعدیل نیرو، سریعتر آسیب میبینند و شانس اندکی برای یافتن شغل جدید دارند. این موضوع خود بر ضرورت اتخاذ تدابیر حمایتی از سوی دولت تأکید میکند؛ تدابیری که حتی در بحرانیترین شرایط کشور نیز نادیده گرفته شده است.
این فعال حوزه معلولان با طرح این پرسش که افراد دارای معلولیت با افزایش مداوم قیمتها و تورم بالای ۱۰۰ درصد چگونه باید با ۲ میلیون تومان زندگی کنند، تأکید کرد: دولت در جریان جنگ، افراد دارای معلولیت را بیش از قبل فراموش کرده و حقوقشان را تضییع کرده است و فعالان این حوزه نیز به دلیل نبود اینترنت و اطلاعرسانی، امکان اعتراض و کنشگری نداشتند؛ هرچند به باور من، حاکمیت مدتهاست تمایلی به شنیدن صدای این گروه ندارد.
به گفته مروتی، حداقل انتظار در وضعیت جنگی این بود که دولت بهجای تداوم شکافها، در مسیر کاهش تبعیض علیه معلولان حرکت کند و حمایت از این گروه را بهعنوان یک ضرورت فوری در اولویت بگذارد. سرگرمی روز نوشت، در بحرانها، فشار مضاعف بر اقشار آسیبپذیر کاملاً قابل پیشبینی است و همین مسئله، ضرورت مداخله سریعتر و مؤثرتر دولت را چند برابر میکند. با این حال، آنچه از روند تصمیمگیریها برمیآید نه تقویت حمایتها، بلکه استمرار همان بیتوجهی ساختاری است که اکنون در وضعیت جنگی، هزینههای سنگینتری به همراه آورده است.
او در پایان ابراز امیدواری کرد: انتظار میرود در جلسات هفته آینده هیأت دولت، تعرفه کمکهزینههای حمایتی معلولان تصویب و ابلاغ شود تا هم نشانهای از توجه دولت به این گروه باشد و هم فشار مالی و معیشتی افراد دارای معلولیت تا حدی از وضعیت بنبست خارج شود.
