شما سمی هستید یا قاطع؟ | با این تست ۲ دقیقه‌ای، حقیقتِ رفتار عصبی‌تان را کشف کنید!

شاید بگویید «من خودم را می‌شناسم و نیازی به تست ندارم»، اما گاهی اوقات نگاه کردن به رفتارمان از دریچه یک تست روان‌شناسی، مثل ایستادن جلوی آینه است؛ همان‌قدر شفاف و گاهی غافلگیرکننده. این تست قرار نیست قضاوتتان کند، فقط می‌خواهد کمک کند بفهمید وقتی عصبانی می‌شوید، «مهارت» دارید یا فقط «تخلیه» می‌کنید.

اولین اشتباه ما این است که خشم را با پرخاشگری یکی می‌دانیم. خشم یک واکنش کاملاً طبیعی انسانی است؛ یک سیگنال درونی که می‌گوید: «هی! یک چیزی اینجا درست نیست.» اما پرخاشگری؟ پرخاشگری همان «خشمِ بی‌مهار» است که کنترلش را از دست داده و تبدیل به تخریب می‌شود.

مشکل اینجاست که وقتی خشمگین می‌شویم، به‌جای اینکه حرفمان را منطقی بزنیم، می‌زنیم زیر میز بازی! نتیجه؟ اطرافیان به‌جای اینکه به دلیلی که ما را عصبانی کرده گوش کنند، روی رفتارِ تند و عصبیِ ما تمرکز می‌کنند و ما در نهایت به «آدم بده» داستان تبدیل می‌شویم.

بیایید خودمان را محک بزنیم

برای اینکه بفهمید مدلِ مواجهه شما با عصبانیت چطور است، با خودتان روراست باشید. به جملات زیر فکر کنید و بر اساس میزان موافقت‌تان امتیاز بدهید.

(راهنما: کاملاً موافقم = ۱ امتیاز | تا حدی موافقم = ۲ امتیاز | اصلاً موافق نیستم = ۳ امتیاز)

۱. یا اصلاً عصبانی نمی‌شوم یا خیلی کم پیش می‌آید.

۲. ترجیح می‌دهم خشمم را ابراز نکنم، چون می‌ترسم بقیه فکر کنند آدم کینه‌ای یا نفرت‌انگیزی هستم.

۳. وقتی از دست دوستانم ناراحتم، ترجیح می‌دهم چیزی نگویم و توی خودم بریزم.

۴. فکر نمی‌کنم با داد و فریاد و عصبانیت بشود در هیچ بحثی پیروز شد.

۵. معتقدم عصبانیت را باید مثل یک راز پیش خود نگه داشت و نباید به کسی نشان داد.

۶. نشان دادن خشم، رفتار پخته و بزرگ‌منشانه‌ای نیست.

۷. اینکه بخواهی با عصبانیت کسی را «ادب» کنی، کار غلطی است.

۸. خشمم را پنهان می‌کنم، چون می‌ترسم بقیه مرا ضعیف یا احمق ببینند.

۹. حتی اگر سخت باشد، باید از دست نزدیکان که عصبانی می‌شوم، آن را به شکلی درست بروز دهم.

تحلیل نهایی: امتیازتان چه می‌گوید؟

امتیاز ۲۴ تا ۳۰:

شما به خوبی از وجود خشمتان آگاهید، اما فیلترهای ذهنی زیادی دارید. برای شما حفظ رابطه و آرامشِ ظاهری اولویت دارد. مراقب باشید؛ فرو خوردن مداومِ خشم می‌تواند مثل آتشی زیر خاکستر، در نهایت خودتان را بسوزاند.

امتیاز ۱۷ تا ۲۳:

شما در مسیر میانه هستید. قبول دارید که خشم باید ابراز شود، اما هنوز در حال تمرین هستید که چطور این کار را بدون تخریبِ خود یا دیگران انجام دهید. مسیر درستی را انتخاب کرده‌اید.

امتیاز ۱۰ تا ۱۶:

زنگ خطر! شما احتمالاً یا به شدت منفعل هستید یا برعکس، بلافاصله وارد فاز پرخاشگری می‌شوید. مهارِ خشم برای شما یک نیاز حیاتی است. یادگیری «ابرازِ قاطعانه» می‌تواند روابطتان را از این‌رو به آن‌رو کند.

چرا باید «مهارتِ خشم» را یاد بگیریم؟

ابرازِ درستِ خشم یک «هنر» است. اگر بتوانید خشم‌تان را به جای «پرخاش»، به «گفت‌وگو» تبدیل کنید، دو اتفاق مهم می‌افتد:

۱. روح‌تان سبک می‌شود و از شرِ کینه‌های کهنه خلاص می‌شوید.

۲. حد و مرزتان را برای بقیه مشخص می‌کنید. آدم‌ها اگر در برابر رفتارهای اشتباهشان از شما عکس‌العملی نبینند، آن رفتار را تا ابد تکرار می‌کنند. واقعاً می‌خواهید تا آخر عمر بابت این سکوت‌ها اذیت شوید؟

حرف آخر:

دفعه بعد که احساس کردید گرما به صورتتان دویده و می‌خواهید منفجر شوید، چند ثانیه مکث کنید. به این فکر کنید که چطور می‌توانید این خشم را به زبان بیاورید که یک فرد بی‌طرف، حق را به شما بدهد؟

شما به سرگرمی‌روز بگویید؛ وقتی عصبانی می‌شوید چه می‌کنید؟ آیا بلدید این انرژی را در جهت خواسته‌هایتان هدایت کنید یا معمولاً بعد از ابراز خشم پشیمان می‌شوید؟ خوشحال می‌شویم تجربه‌تان را در بخش نظرات بنویسید.