ویتامین C؛ دوست همیشگی بدن، اما دشمن خاموش قلب!
اگرچه ویتامین C یک ماده ضروری با خاصیت آنتیاکسیدانی و تقویتکننده سیستم ایمنی است، اما مصرف دوزهای بالای مکمل آن میتواند برخلاف تصور رایج، برای سلامت قلب مفید نباشد و حتی خطراتی به همراه داشته باشد.
مصرف میوهها و سبزیجات سرشار از ویتامین C میتواند به سلامت قلب کمک کند، اما:
مکملهای دوز بالا اثر مشابه ندارند
شواهدی وجود ندارد که این مکملها از بیماری قلبی جلوگیری کنند
در برخی موارد حتی ممکن است خطر را افزایش دهند
عوارض مصرف زیاد ویتامین C
مصرف طولانیمدت دوزهای بالا (بیش از ۱۰۰۰ میلیگرم در روز) ممکن است باعث:
مشکلات گوارشی (تهوع، اسهال)
ایجاد سنگ کلیه
تداخل با داروهای رقیقکننده خون مانند وارفارین
اختلال در برخی درمانهای شیمیدرمانی یا پرتودرمانی
ارتباط با سلامت قلب
سنگ کلیه و مشکلات کلیوی میتوانند بهطور غیرمستقیم خطر بیماریهای قلبی را افزایش دهند، زیرا:
بیماری کلیه با فشار خون بالا و بیماری قلبی مرتبط است
میتواند خطر سکته را افزایش دهد
مشکل مکملها نسبت به غذا
مصرف مکملهای ویتامین C باعث میشود بدن از مزایای غذاهای کامل محروم شود، از جمله:
فیبر (مهم برای کاهش کلسترول و کنترل وزن)
سایر مواد مغذی طبیعی
فیبر نقش مهمی در کاهش خطر بیماریهای قلبی دارد، اما در مکملها وجود ندارد.
آیا واقعاً به مکمل نیاز داریم؟
برای اکثر افراد:
نیاز روزانه ویتامین C: حدود ۷۵ تا ۱۲۰ میلیگرم
حد تحمل ایمن: تا ۲۰۰۰ میلیگرم
اما بیشتر افراد با رژیم غذایی معمولی بهراحتی نیاز خود را تأمین میکنند.
مثال:
یک فنجان توتفرنگی: حدود ۱۰۸ میلیگرم
یک فنجان پرتقال: حدود ۹۷ میلیگرم
چه کسانی ممکن است نیاز بیشتری داشته باشند؟
در برخی شرایط خاص:
افراد دچار کمبود ویتامین
افراد سیگاری
ممکن است نیاز بیشتری داشته باشند، اما باید با نظر پزشک باشد.
کلید اصلی سلامت قلب: تغذیه متعادل، نه مصرف دوزهای بالا از مکملها
مطالب ارائهشده در این مقاله پایگاه خبری سرگرمی روز صرفاً اطلاعات عمومی هستند و پایهی علمی و درمانی قطعی ندارند. هیچکدام از توصیههای ذکرشده جایگزین تشخیص یا درمان پزشکی نیستند. اگر شما یا اطرافیانتان دچار مشکل سلامتی هستید، حتماً برای بررسی دقیق و دریافت درمان مناسب به پزشک متخصص یا مراکز درمانی معتبر مراجعه کنید.خوددرمانی یا استفادهی خودسرانه از داروها و مواد غذایی میتواند خطرناک باشد و عوارض جبرانناپذیری بههمراه داشته باشد. تنها پزشک میتواند با توجه به شرایط جسمی، سابقه بیماری و آزمایشهای شما بهترین روش درمانی را تعیین کند.