خبر مهم درباره وام بازنشستگان | بازنشستگان متقاضی وام ۵۰ میلیون تومانی حتما بخوانند
خیلی از ما هر روز خبرها را رصد میکنیم؛ خبر مذاکرات ایران و آمریکا یا گرانشدن قیمت طلا و دلار و نفت و گاهی خبرهای دیگر مثل گرانشدن قیمت ماکارونی، شکر، روغن یا حتی لوبیاچیتی کیلویی ۵۰۰ هزار تومانی، اما یکسری خبرها هستند که واقعیتهای تلختری را بیان میکنند؛ مثل خبرهای مربوط به بازنشستگان یا افراد زیر نظر سازمان بهزیستی.
مولف
: محسن کریمی
رصدکردن این خبرها بهآسانی ممکن نیست. زیاد هم منعکس نمیشوند و گهگدار وقتی مطرح میشوند که یا هنگام واریز حقوق است یا مناسبت خاص. اما یک خبر هست که چند ماه است مدام مطرح میشود؛ پرداخت وام ۵۰ میلیون تومانی.
شرق نوشت،این خبر تابستان سال پیش اولین بار منتشر شد؛ زمانی که دلار ۱۸۰ هزار تومان نبود و سکه از مرز ۲۰۰ میلیون تومان نگذشته بود. گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی که در تابستان سال قبل برای وام ضروری 50 میلیون تومانی ثبتنام کرده بودند، همچنان در انتظار واریز وام هستند. گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی واجد شرایط وام که بعد از جنگ ۱۲روزه در تابستان سال قبل برای وام ضروری ۵۰ میلیون تومانی ثبتنام کرده بودند و پیامک تأیید را در بهمنماه دریافت کردهاند، در تماس با ایلنا، از واریزنشدن وام انتقاد کردند.
پیگیریها و پرسوجوها حاکی از این بود که قرار است وام ضروری این گروه از بازنشستگان، روزهای ابتدایی اردیبهشت پرداخت شود، اما ظاهرا هنوز خبری از واریز نیست و این در حالی است که به گفته این بازنشستگان، ۵۰ میلیون تومانِ تابستان سال گذشته، امروز دیگر به اندازه ۱۰ میلیونِ آن زمان قدرت خرید ندارد.
این بازنشستگان میگویند: چرا باید چندین ماه انتظار بکشیم و مدام خلف وعده بشنویم، آنهم برای یک وام ۵۰ میلیون تومانی که به اندازه پولتوجیبی فرزندان برخی افراد هم نیست؟! واقعیت این است که همین چند خط، حجم زیادی از انتظار بازنشستگان را بیان کرده است. تابستان ثبتنام کردند، بهمنماه دریافت وامشان تأیید شده و اکنون در اردیبهشت هنوز پرداخت نشده است؛ یعنی ۱۰ ماه انتظار برای وام ۵۰ میلیون تومانی.
تیرماه سال پیش اعلام شد که برای ۳۰۰ هزار بازنشسته وام در نظر گرفته شده است و وعده داده شد که هر دو ماه به متقاضیان واجد شرایط، پرداخت شود. البته در یک گفتوگوی دیگر که در تاریخ هفتم آذر سال قبل منتشر شده، علی دهقانکیا (رئیس هیئتمدیره کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی تهران) اعلام کرد: «سهمیه ۵۰۰ هزار نفری برای سال ۱۴۰۴ برای پرداخت وام به بازنشستگان تأمین اجتماعی کل کشور تعیین شده بود که باید تا پایان سال پرداخت شود». به هر حال اولین مرحله در اردیبهشت و با پرداخت ۳۸هزارو ۷۵۳ فقره وام انجام شده بود.
سقف وام هم از ۳۰ میلیون تومان سال ۱۴۰۳ به ۵۰ میلیون تومان افزایش یافته بود. در این وام که امکان ثبتنامش برای بازنشستگان زیر ۷۷ سال فراهم بود، نرخ کارمزد چهار درصد بود که طی دو سال قرار بود بازپرداخت شود. البته برخی از بازنشستگان تأمین اجتماعی معتقد بودند که در بازپرداخت آن مشکل خواهند داشت؛ چراکه باید یکدهم حقوق خود را برای آن بپردازند و انتظار داشتند که اقساطش طولانیتر باشد.
این وام به همه داده نمیشد و فرد درخواستکننده باید حقوق مستمری خود را از طریق بانک رفاه کارگران دریافت میکرد و در سه سال گذشته وام نگرفته بود و چک برگشتی و بدهی معوق به سیستم بانکی کشور نداشت و یک خط موبایل هم به نامش بود.سرگرمی روز نوشت، قرار بود ثبتنام و دریافتش آسان باشد و با مراجعه حضوری به کانونهای بازنشستگی استانها و شهرهای محل سکونت ممکن شود، اما انگار همه اینها در مرحله وعده باقی مانده است.
از تیرماه سال قبل تا الان هنوز تعدادی از بازنشستگان در صف دریافت این وام قرار دارند و وعده واریز آن هر چند هفته یک بار در خبرگزاریها منتشر میشود. پرسشهای متعددی درباره پرداختنکردن این وام مطرح است، ازجمله اینکه اگر منابع این وام تأمین نشده بود، چرا خبر آن به تاریخ ۲۷ اردیبهشت منتشر شده است؟
طبق گزارش علیرضا حیدری، نایبرئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری و عضو هیئتمدیره کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی تهران، گفت: «اعتبارات تبصره بودجه سال ۱۴۰۴ با رشد ۵۰درصدی در مقایسه با سال ۱۴۰۳ مواجه بود. هیئت امنای تأمین اجتماعی نیز آن را تصویب کرد و بانک رفاه موظف شد از محل منابع داخلی خود به نیابت از سازمان تأمین اجتماعی برای وام قرضالحسنه به بازنشستگان تسهیلاتی به ارزش
۳۰ هزار میلیارد تومان در قالب وام ۵۰ میلیون تومانی به بازنشستگان تأمین اجتماعی واجد شرایط پرداخت کند». بهراستی چرا این وام پرداخت نمیشود. آیا مسئولان فراموش میکنند بسیاری از مردم، زیستی در مرز حذف دارند؛ حذف تنوع غذایی، حذف تفریح، حذف پسانداز و حتی در مواردی حذف بخشی از نیازهای ضروری. یک بیماری ناخودآگاه، یک درد دندان یا حتی خرابشدن یک وسیله برقی برای بسیاری طاقتفرساست. از طرفی اینهمه انتظار برای وام آیا دور از شأن زنان و مردانی نیست که سالها کار کردهاند؟
