چگونه طلا را تشخیص دهیم؟ روش‌هایی که قبل از خرید باید بلد باشید

گاهی یک انگشتر یا زنجیر قدیمی در خانه پیدا می‌کنیم و نمی‌دانیم واقعاً طلاست یا فقط رنگ طلایی دارد. گاهی هم هنگام خرید، ظاهر درخشان یک قطعه ما را به شک می‌اندازد؛ به‌خصوص وقتی قیمت آن بیش از اندازه مناسب به نظر می‌رسد. در چنین شرایطی معمولاً اولین سؤال این است: چگونه می‌توان طلای اصل را از بدل تشخیص داد؟

چگونه طلا را تشخیص دهیم؟ روش‌هایی که قبل از خرید باید بلد باشید
کدخبر : 49550
پایگاه خبری سرگرمی روز :

واقعیت این است که هیچ آزمایش ساده خانگی به‌تنهایی نمی‌تواند اصالت و عیار طلا را با اطمینان کامل مشخص کند. بررسی کد عیار، توجه به رنگ و قسمت‌های ساییده‌شده، آزمایش آهنربا و مقایسه وزن می‌توانند سرنخ‌هایی به ما بدهند، اما برای تشخیص قطعی باید قطعه به‌وسیله طلافروش معتبر یا مرکز عیارسنجی بررسی شود.

اولین قدم؛ نوشته‌ها و کدهای روی طلا را پیدا کنید

بیشتر مصنوعات طلا در قسمت‌هایی که کمتر دیده می‌شوند، دارای اعداد یا حروف کوچکی هستند. داخل حلقه انگشتر، پشت گوشواره، روی قفل گردنبند، کناره دستبند و سطح داخلی النگو از محل‌هایی هستند که باید بررسی کنید.

این نوشته‌ها معمولاً آن‌قدر ریز هستند که ممکن است با چشم دیده نشوند. استفاده از ذره‌بین یا دوربین تلفن همراه با قابلیت بزرگ‌نمایی می‌تواند کار را آسان‌تر کند.

یکی از رایج‌ترین اعدادی که روی طلای موجود در بازار ایران دیده می‌شود، عدد «۷۵۰» است. این عدد یعنی ۷۵۰ قسمت از هر هزار قسمت آلیاژ، طلاست و قطعه موردنظر طلای ۱۸ عیار محسوب می‌شود.

اعداد رایج روی طلا معمولاً چنین معنایی دارند:

  • ۹۹۹ یا ۲۴K: طلای نزدیک به ۲۴ عیار
  • ۹۱۶ یا ۲۲K: طلای ۲۲ عیار
  • ۷۵۰ یا ۱۸K: طلای ۱۸ عیار
  • ۵۸۵ یا ۱۴K: طلای ۱۴ عیار
  • ۴۱۷ یا ۱۰K: طلای ۱۰ عیار
  • ۳۷۵ یا ۹K: طلای ۹ عیار

در بازار ایران، طلای ۱۸ عیار یا همان عیار ۷۵۰ رایج‌تر است. روی بعضی محصولات خارجی ممکن است به‌جای عدد ۷۵۰، عبارت 18K یا 18Kt حک شده باشد.

آیا وجود عدد ۷۵۰ ثابت می‌کند که قطعه طلاست؟

خیر. دیدن عدد ۷۵۰ نشانه مهمی است، اما به‌تنهایی اصالت قطعه را ثابت نمی‌کند. همان‌طور که می‌توان یک نشان یا نوشته را روی طلای واقعی حک کرد، امکان حک کردن آن روی یک قطعه تقلبی نیز وجود دارد.

بنابراین کد عیار باید در کنار نشانه‌های دیگر بررسی شود. نوشته‌های نامنظم، سطحی، کج یا غیرطبیعی می‌توانند شک‌برانگیز باشند، اما حتی ظاهر مرتب یک حک نیز تضمین نمی‌کند که قطعه واقعاً از همان عیار طلا ساخته شده است.

همچنین نبودن کد عیار همیشه به معنی تقلبی بودن نیست. برخی طلاهای بسیار قدیمی، قطعات دست‌ساز یا زیورآلاتی که تعمیر و تغییر اندازه داده شده‌اند ممکن است کد واضحی نداشته باشند یا نوشته روی آن‌ها در طول زمان از بین رفته باشد.

کد سازنده طلا را استعلام کنید

سایت سرگرمی روز: مصنوعات طلای تولیدشده در ایران ممکن است علاوه بر عدد عیار، دارای کد شناسایی سازنده نیز باشند. این کد معمولاً ترکیبی از یک حرف لاتین و چند عدد است.

برای بررسی وضعیت کد، می‌توان حرف بزرگ انگلیسی G را پیش از کد شناسایی قرار داد و آن را به شماره ۱۰۰۰۱۵۱۷ ارسال کرد. برای نمونه، اگر کد قطعه T123 باشد، باید عبارت GT123 ارسال شود.

پاسخ سامانه می‌تواند اطلاعاتی مانند نام واحد تولیدی، استان محل فعالیت و وضعیت اعتبار کد را نشان دهد. اگر وضعیت کد نامعتبر، تعلیق‌شده یا باطل‌شده باشد، خرید آن قطعه نیازمند بررسی بیشتر است.

البته معتبر بودن کد سازنده نیز به‌تنهایی عیار همان قطعه را ثابت نمی‌کند. این استعلام نشان می‌دهد کد به یک واحد تولیدی ثبت‌شده تعلق دارد، اما برای اطمینان از جنس و عیار خود قطعه همچنان باید فاکتور معتبر و در صورت نیاز آزمایش تخصصی در دسترس باشد.

رنگ طلا را در قسمت‌های مختلف مقایسه کنید

طلای بدل یا آبکاری‌شده ممکن است در نگاه اول کاملاً شبیه طلا باشد. بهترین قسمت‌ها برای پیدا کردن نشانه‌های آبکاری، نقاطی هستند که بیشتر با پوست، لباس یا سطوح دیگر تماس داشته‌اند؛ مانند لبه‌های انگشتر، بخش داخلی حلقه، قفل گردنبند، گوشه‌های دستبند و محل اتصال قطعات.

اگر زیر رنگ طلایی، فلزی با رنگ نقره‌ای، خاکستری، مسی یا تیره دیده شود، احتمال دارد با یک قطعه آبکاری‌شده روبه‌رو باشید. پوسته‌شدن سطح، دو رنگ شدن لبه‌ها و تغییر رنگ شدید در محل ساییدگی نیز نشانه‌هایی هستند که باید جدی گرفته شوند.

بااین‌حال، هر تفاوت رنگی به معنی تقلبی بودن نیست. تعمیر، لحیم‌کاری، آلودگی سطح، مواد آرایشی و حتی ترکیب آلیاژ می‌توانند ظاهر قسمت‌های مختلف را کمی متفاوت کنند.

طلای سفید و رزگلد هم طلای واقعی هستند

رنگ زرد تنها رنگ طلا نیست. طلای سفید و رزگلد نیز می‌توانند طلای واقعی باشند. تفاوت رنگ آن‌ها به فلزاتی مربوط است که برای ساخت آلیاژ به طلا اضافه شده‌اند.

در طلای سفید، طلا با فلزاتی ترکیب می‌شود که ظاهر روشن‌تری ایجاد می‌کنند و سطح بعضی از این زیورآلات نیز با رودیوم پوشانده می‌شود. با گذشت زمان ممکن است این روکش ساییده شود و رنگ زیر آن کمی زردتر به نظر برسد. این تغییر الزاماً نشانه تقلبی بودن نیست.

رزگلد نیز رنگ صورتی یا مایل به قرمز خود را بیشتر از حضور مس در آلیاژ می‌گیرد. بنابراین نمی‌توان فقط با نگاه کردن به رنگ یک زیورآلات درباره اصل یا بدل بودن آن تصمیم گرفت.

آزمایش آهنربا؛ مفید اما غیرقطعی

طلا به‌طور معمول جذب آهنربای معمولی نمی‌شود. به همین دلیل، نزدیک کردن یک آهنربای نسبتاً قوی به قطعه می‌تواند یک بررسی اولیه باشد. اگر تمام بدنه زیورآلات با قدرت به آهنربا بچسبد، احتمال وجود مقدار زیادی آهن یا فلزات مغناطیسی در آن مطرح می‌شود.

اما این آزمایش دو محدودیت مهم دارد. نخست اینکه بسیاری از فلزات بدل نیز جذب آهنربا نمی‌شوند؛ پس نچسبیدن قطعه به آهنربا ثابت نمی‌کند که طلاست. دوم اینکه ممکن است فنر کوچک داخل قفل گردنبند یا دستبند از فولاد ساخته شده باشد و فقط همان قسمت به آهنربا واکنش نشان دهد.

در نتیجه، آزمایش آهنربا بیشتر برای پیدا کردن بعضی نمونه‌های تقلبی کاربرد دارد و روش قطعی تشخیص طلا نیست.

به وزن قطعه توجه کنید

سایت سرگرمی روز: طلا فلزی نسبتاً سنگین و متراکم است. گاهی یک قطعه تقلبی در مقایسه با اندازه خود، بیش از اندازه سبک به نظر می‌رسد. این موضوع می‌تواند سرنخ خوبی باشد، به‌خصوص وقتی دو قطعه با اندازه و شکل تقریباً یکسان را با یکدیگر مقایسه می‌کنید.

بااین‌حال، وزن به‌تنهایی معیار قابل‌اعتمادی نیست. بسیاری از زیورآلات امروزی توخالی ساخته می‌شوند و در عین اصل بودن، وزن کمی دارند. سنگ‌های تزئینی، قفل‌ها، فنرها و اجزای غیرطلایی نیز می‌توانند وزن نهایی را تغییر دهند.

برای سکه یا شمش استاندارد که وزن و ابعاد مشخصی دارد، اندازه‌گیری دقیق وزن و قطر می‌تواند مفیدتر باشد؛ اما در مورد انگشتر، دستبند و گردنبندهایی با طراحی متفاوت، قضاوت بر اساس وزن بسیار دشوارتر است.

آیا طلای اصل روی پوست رد می‌اندازد؟

این تصور که طلای اصل هیچ‌گاه روی پوست اثر نمی‌گذارد، کاملاً قابل اعتماد نیست. تغییر رنگ پوست در محل تماس با انگشتر یا گردنبند ممکن است به دلیل تعریق، مواد آرایشی، کرم، عطر، شوینده‌ها یا فلزات موجود در آلیاژ باشد.

از طرف دیگر، بعضی زیورآلات بدل نیز ممکن است برای مدتی هیچ ردی روی پوست باقی نگذارند. بنابراین سبز یا سیاه شدن پوست می‌تواند دلیلی برای بررسی بیشتر باشد، اما به‌تنهایی اصل یا تقلبی بودن طلا را مشخص نمی‌کند.

طلا باید همیشه براق و بدون تغییر رنگ باشد؟

طلای خالص مقاومت زیادی در برابر خوردگی و تغییرات محیطی دارد، اما زیورآلات معمولاً از طلای کاملاً خالص ساخته نمی‌شوند. برای افزایش استحکام، طلا را با فلزات دیگری ترکیب می‌کنند و همین فلزات ممکن است در تماس با رطوبت، مواد شوینده، عطر یا مواد آرایشی تغییراتی در سطح ایجاد کنند.

کدر شدن یک قطعه طلا همیشه نشانه تقلبی بودن آن نیست. گاهی یک شست‌وشوی اصولی و پولیش حرفه‌ای، ظاهر اولیه زیورآلات را برمی‌گرداند. در مقابل، یک قطعه بدل نیز ممکن است در روزهای اول بسیار براق و درخشان باشد.

حروف انگلیسی روی زیورآلات چه معنایی دارند؟

در کنار عیار، بعضی زیورآلات خارجی دارای حروف اختصاری هستند. شناخت این حروف کمک می‌کند طلای یکپارچه را با زیورآلات دارای روکش طلا اشتباه نگیرید.

برخی از علائم رایج عبارت‌اند از:

  • GP: روکش یا آبکاری طلا
  • GEP: آبکاری الکتریکی طلا
  • HGE: آبکاری ضخیم‌تر طلا
  • GF: لایه طلا روی فلز پایه
  • RGP: روکش طلای نوردشده
  • Gold Plated: دارای روکش طلا
  • Gold Filled: فلز پایه با لایه‌ای از طلا
  • Vermeil: نقره استرلینگ با روکش طلا

این محصولات ممکن است زیبا و باکیفیت باشند، اما طلای یکپارچه محسوب نمی‌شوند و ارزش آن‌ها با یک قطعه طلای ۱۸ عیار یکسان نیست.

عدد ۹۲۵ نیز معمولاً نشان‌دهنده نقره استرلینگ است، نه طلای ۹۲۵. اگر روی قطعه‌ای طلایی‌رنگ عدد ۹۲۵ دیده شود، ممکن است بدنه آن از نقره و سطح آن دارای روکش طلا باشد.

چرا تست سرامیک روش خوبی نیست؟

در بعضی مطالب اینترنتی پیشنهاد می‌شود طلا را روی پشت یک کاشی یا ظرف سرامیکی بدون لعاب بکشید. گفته می‌شود رد طلایی نشان‌دهنده اصل بودن و رد تیره نشانه بدل بودن است.

این روش نه‌تنها قطعی نیست، بلکه ممکن است روی زیورآلات خط بیندازد، آبکاری آن را از بین ببرد یا از ارزش ظاهری قطعه کم کند. برخی فلزات دیگر نیز می‌توانند ردی شبیه طلا ایجاد کنند. به همین دلیل، استفاده از سرامیک برای زیورآلات ارزشمند توصیه نمی‌شود.

سرکه، وایتکس و آبلیمو طلا را مشخص می‌کنند؟

ریختن سرکه، آبلیمو، وایتکس یا مواد شوینده روی طلا یکی دیگر از روش‌هایی است که در فضای مجازی دیده می‌شود. این آزمایش‌ها قابل‌اعتماد نیستند و ممکن است به قطعه، اتصالات، آبکاری، سنگ‌های قیمتی یا سطح صیقلی آن آسیب بزنند.

وایتکس و مواد دارای کلر می‌توانند به بعضی آلیاژها و محل‌های اتصال زیورآلات صدمه بزنند. انگشتر یا گردنبندی که سنگ، مروارید، چسب یا روکش دارد نیز ممکن است در تماس با مواد خانگی آسیب جدی ببیند.

حتی اگر قطعه پس از تماس با سرکه تغییر رنگ ندهد، باز هم نمی‌توان نتیجه گرفت که حتماً طلاست. فلزات مقاوم یا آبکاری‌های باکیفیت نیز ممکن است در یک آزمایش کوتاه واکنش آشکاری نشان ندهند.

گاز گرفتن طلا هم چیزی را ثابت نمی‌کند

تصویر گاز گرفتن مدال طلا را زیاد دیده‌ایم، اما این کار روش مناسبی برای تشخیص زیورآلات نیست. طلای خالص نرم است، ولی طلای مورد استفاده در ساخت زیورآلات با فلزات دیگر ترکیب می‌شود و سختی بیشتری دارد.

از طرف دیگر، بعضی فلزات غیراصل نیز نرم هستند و ممکن است جای دندان روی آن‌ها باقی بماند. گاز گرفتن علاوه بر آسیب زدن به دندان، می‌تواند سطح زیورآلات را نیز خراب کند.

تشخیص حرفه‌ای طلا چگونه انجام می‌شود؟

طلافروش یا کارشناس عیارسنجی بسته به نوع قطعه می‌تواند از چند روش استفاده کند. یکی از روش‌های قدیمی، کشیدن نمونه روی سنگ محک و استفاده کنترل‌شده از محلول‌های مخصوص است. این کار باید توسط فرد باتجربه انجام شود، زیرا ممکن است نیاز به ایجاد خراش بسیار کوچک روی بخش پنهان قطعه داشته باشد.

روش دیگر، دستگاه فلورسانس پرتو ایکس یا XRF است. این دستگاه بدون تخریب جدی قطعه، ترکیب عناصر موجود در سطح فلز را بررسی می‌کند و تخمینی از عیار به دست می‌دهد.

بااین‌حال، حتی آزمایش دستگاهی نیز باید درست تفسیر شود. اگر قطعه دارای روکش ضخیم، بخش توخالی، مواد پرکننده یا ترکیب پیچیده‌ای باشد، بررسی تنها یک نقطه از سطح ممکن است کافی نباشد. کارشناس باید چند قسمت را آزمایش کند و نتیجه را در کنار وزن، ظاهر، کدها و ساختار قطعه بسنجد.

برای موارد حساس‌تر، به‌ویژه طلای آب‌شده، روش‌های آزمایشگاهی دقیق‌تری وجود دارد که نمونه فلز را مستقیماً بررسی می‌کنند. چنین آزمایش‌هایی برای مصرف‌کننده عادی قابل انجام نیست و باید به مرکز معتبر سپرده شود.

طلای آب‌شده را چگونه تشخیص دهیم؟

تشخیص طلای آب‌شده از زیورآلات معمولی دشوارتر است. رنگ، وزن، شکل ظاهری یا نوشته روی قطعه برای تعیین اصالت و عیار آن کافی نیست. طلای آب‌شده باید دارای انگ یا مشخصات قابل پیگیری باشد و نتیجه ری‌گیری آن از مرجع معتبر استعلام شود.

خرید طلای آب‌شده بدون فاکتور، بدون انگ خوانا یا فقط بر اساس ادعای فروشنده، ریسک بالایی دارد. حتی افراد باتجربه نیز نمی‌توانند عیار دقیق یک قطعه آب‌شده را فقط با مشاهده ظاهر آن تعیین کنند.

اگر هدف شما سرمایه‌گذاری است، خرید از واحد دارای مجوز، دریافت فاکتور کامل و بررسی اعتبار انگ اهمیت بیشتری از هر آزمایش خانگی دارد.

هنگام خرید طلا به چه نکاتی توجه کنیم؟

بهترین راه جلوگیری از خرید طلای تقلبی این است که پیش از پرداخت پول، چند نکته ساده را جدی بگیرید:

از فروشنده شناخته‌شده و دارای مجوز خرید کنید. کد عیار و کد سازنده را بررسی کنید و برای دیدن نوشته‌های ریز از ذره‌بین کمک بگیرید. وزن اعلام‌شده را روی ترازو ببینید و از فروشنده بخواهید اجزای غیرطلایی، سنگ‌ها و نگین‌ها را برایتان مشخص کند.

فاکتور باید خوانا باشد و اطلاعات اصلی خرید مانند نوع کالا، وزن، عیار، مبلغ، مشخصات فروشنده و تاریخ معامله در آن درج شود. فاکتور را حتی پس از سال‌ها نگه دارید، زیرا هنگام فروش، تعمیر، شکایت یا بررسی اصالت می‌تواند بسیار مهم باشد.

در خرید اینترنتی نیز فقط به عکس محصول اعتماد نکنید. هویت فروشنده، مجوز فعالیت، شرایط مرجوعی، نحوه صدور فاکتور و امکان پیگیری سفارش را بررسی کنید. ارزان بودن غیرعادی طلا معمولاً یک امتیاز نیست؛ می‌تواند نشانه وزن کمتر، عیار متفاوت، آبکاری بودن یا حتی تقلب باشد.

مطمئن‌ترین راه تشخیص طلای اصل چیست؟

اگر قطعه‌ای ارزش مالی بالایی دارد یا درباره آن تردید جدی وجود دارد، مطمئن‌ترین راه مراجعه به یک واحد معتبر طلافروشی، کارشناس عیارسنجی یا آزمایشگاه مورد اعتماد است.

آزمایش‌های خانگی فقط می‌توانند بعضی نشانه‌های مشکوک را آشکار کنند. نچسبیدن به آهنربا، وجود عدد ۷۵۰، رنگ ثابت و وزن مناسب هیچ‌کدام به‌تنهایی تضمین نمی‌کنند که قطعه طلای اصل با عیار اعلام‌شده است.

یک بررسی مطمئن معمولاً از کنار هم گذاشتن چند عامل به دست می‌آید: کد عیار، کد سازنده، وضعیت ظاهری، وزن، فاکتور، اعتبار فروشنده و نتیجه آزمایش تخصصی.

پرسش‌های رایج درباره تشخیص طلا

آیا طلای اصل به آهنربا می‌چسبد؟

بدنه طلا معمولاً جذب آهنربا نمی‌شود، اما چسبیدن یا نچسبیدن به آهنربا نتیجه قطعی نمی‌دهد. فنر قفل بعضی زیورآلات ممکن است جذب شود و بسیاری از فلزات بدل نیز خاصیت مغناطیسی ندارند.

عدد ۷۵۰ روی طلا یعنی چه؟

عدد ۷۵۰ یعنی آلیاژ موردنظر از هزار قسمت، ۷۵۰ قسمت طلا دارد و معادل طلای ۱۸ عیار است.

آیا عدد ۹۲۵ نشانه طلاست؟

عدد ۹۲۵ معمولاً نشانه نقره استرلینگ است. یک زیورآلات طلایی‌رنگ با کد ۹۲۵ ممکن است نقره‌ای باشد که روی آن آبکاری طلا انجام شده است.

آیا طلای بدون کد تقلبی است؟

نه لزوماً. برخی زیورآلات قدیمی یا تعمیرشده ممکن است کد خوانایی نداشته باشند. بااین‌حال، چنین قطعه‌ای پیش از خرید یا فروش باید توسط کارشناس بررسی شود.

آیا تغییر رنگ طلا نشانه تقلبی بودن است؟

تغییر رنگ شدید یا نمایان شدن فلز زیرین می‌تواند نشانه آبکاری بودن باشد، اما کدر شدن جزئی ممکن است به آلودگی، مواد آرایشی یا فلزات موجود در آلیاژ مربوط باشد.

آیا می‌توان در خانه عیار دقیق طلا را فهمید؟

خیر. بررسی‌های خانگی فقط سرنخ می‌دهند. تعیین قابل‌اعتماد عیار به ابزار، مواد مناسب و تجربه کارشناسی نیاز دارد.

کلام پایانی

سایت سرگرمی روز: برای تشخیص طلا ابتدا کد عیار، کد سازنده و نوشته‌های روی قطعه را بررسی کنید. سپس به قسمت‌های ساییده‌شده، تفاوت رنگ، وزن و واکنش آن به آهنربا توجه داشته باشید. این موارد می‌توانند نمونه‌های مشکوک را آشکار کنند، اما حکم نهایی نیستند.

از آزمایش‌هایی مانند کشیدن روی سرامیک، ریختن وایتکس، استفاده از اسید در خانه، سوزاندن یا گاز گرفتن زیورآلات خودداری کنید. این کارها ممکن است هم خطرناک باشند و هم به قطعه آسیب بزنند.

در نهایت، اصالت و عیار طلا زمانی با اطمینان بیشتری مشخص می‌شود که قطعه همراه با فاکتور در اختیار فروشنده معتبر یا مرکز عیارسنجی قرار گیرد. در بازار طلا، یک بررسی حرفه‌ای بسیار کم‌هزینه‌تر از اشتباهی است که ممکن است هنگام خرید یک قطعه تقلبی رخ دهد.

ارسال نظر: