آخرین اخبار قطعی اینترنت بینالملل | افشای ضربالاجل رسمی: اینترنت بین الملل از راه میرسد؟ چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
پس از ۸۰ روز قطعی گسترده و خسارتهای چندصد هزار میلیاردی، نشانههایی از عقبنشینی دیده میشود. با تشکیل ستاد ویژه و بازگشت برخی زیرساختهای کلیدی مانند کلودفلر، آیا ضربالاجل اواسط خردادماه پایانبخش محدودیتهای اینترنتی خواهد بود؟
مولف
: محسن کریمی
بیش از ۸۰ روز است که ضربان قلب دیجیتال ایران به شماره افتاده. برای کسبوکارهایی که تمام هستیشان در بسترهای آنلاین خلاصه شده بود، این دوران نه فقط یک قطعی ساده، که یک «سقوط آزاد» اقتصادی بود. اما حالا، در واپسین روزهای اردیبهشتماه، کورسوی امیدی دیده میشود که شاید بتواند گره کور ۸۰ روزه را باز کند.
تغییر لحنها، حتی در سطوح بالای مدیریتی، مشهود است. انتصاب محمدرضا عارف به ریاست «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی» و تأکید صریح وزیر ارتباطات بر اینکه «ادامه این وضعیت، حتی شبکه ملی اطلاعات را هم با مخاطره جدی روبهرو میکند»، نشان میدهد که بدنه تصمیمگیر، سرانجام به این نتیجه رسیده که دیوارِ محدودیتها، بیش از آنکه مانع نفوذ باشد، در حال فروریختن بر سر اقتصاد داخلی است.
منابع مطلع میگویند این بار قضیه با وعدههای پیشین تفاوت دارد؛ ضربالاجلی برای اواسط خرداد تعیین شده تا حداقلهای دسترسی به اینترنت بینالملل بازیابی شود.
در دنیای شبکه، «حرف» اهمیتی ندارد؛ «ترافیک» است که حقیقت را میگوید. بازگشت دسترسی به سرویسهای «کلودفلر» روی برخی دیتاسنترهای داخلی در ساعات گذشته، از نگاه کارشناسان فنی، یک مانورِ بازگشت است. کلودفلر که ستون فقرات بسیاری از وبسایتهای جهانی و سرویسهای امنیتی است، در هفتههای اخیر غایب بزرگ شبکه بود. حالا بازگشت تدریجی آن، اگرچه هنوز سراسری نیست، اما نشان میدهد که تصمیمگیرانِ حوزه امنیت، سرانجام چراغ سبز را به سمت عادیسازی چرخاندهاند.
اما حتی اگر اینترنت همین فردا هم با کیفیت کامل وصل شود، «ویرانههای» بهجا مانده از این ۸۰ روز بهسادگی ترمیم نمیشوند. گزارش تکاندهنده انجمن بلاکچین ایران که خسارتی بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ هزار میلیارد تومان را تخمین زده، تنها یک عدد نیست؛ پشت هر «هزار میلیارد» این گزارش، صدها فریلنسر خانهنشین، فروشگاه آنلاینِ ورشکسته و متخصصِ IT در صفِ مهاجرت ایستادهاند.
این قطعی، بیش از آنکه یک تصمیم سیاسی باشد، یک خطای استراتژیک در محاسبات اقتصادی بود که اعتماد سرمایهگذاران و متخصصان را هدف گرفت؛ زخمی که برای بهبودِ دوباره، به چیزی بیش از «وصل شدن نت» نیاز دارد.
هاشمی با بیان اینکه بخش عمده خدمات کشور به اینترنت وابسته شده است، گفت: «احقاق حقوق مردم در دسترسی عادلانه به خدمات ارتباطی را بهجد پیگیری میکنیم؛ این حق با سلامت، آموزش، خدمات عمومی و زندگی روزمره مردم گره خورده است.»
وزیر ارتباطات تأکید کرد: «اگر به این باور برسیم که همیشه حق با مردم است، بخش بزرگی از مشکلات کشور حل خواهد شد.»
وی، تبیین اقدامات انجام شده را بخشی از مسئولیت پاسخگویی به مردم دانست و افزود: «با تمام وجود پذیرای نقد مردم هستیم و تلاش میکنیم مشکلات آنان را برطرف کنیم.»
دکتر هاشمی با اشاره به وابستگی روزافزون زندگی مردم به فناوریهای دیجیتال، اظهار کرد: «تجربه نشان داده نمیتوان در برابر فناوری ایستاد و باید با نگاه واقعبینانه و آیندهنگر با تحولات این حوزه مواجه شد.»
حالا نگاهها به تقویم دوخته شده است. آیا اواسط خرداد، پایانی بر این سکوتِ اجباری خواهد بود یا باز هم با بهانههای جدید، ضربالاجلها تمدید میشوند؟
تجربه ۸۰ روز گذشته به مردم ایران آموخته که در این فضای مهآلود، باید «امیدوار اما هوشیار» بود. مسئولان باید بدانند که صبر جامعه به سر آمده؛ اینترنت دیگر کالای لوکس نیست، بلکه اکسیژنِ تنفسِ اقتصادی کشور است که ادامه انسدادش، بیش از هر چیز، امنیت و ثباتِ داخلی را نشانه رفته است. باید منتظر ماند و دید آیا تدبیرِ ستادِ جدید، به کام مردم تمام میشود یا تنها یک «آرامبخشِ موقت» برای کاهش فشارِ افکار عمومی است.
